A balade fun a nign

A balade fun a nign

Oyf a yishev vayt fun danen,
In a shtetl, shtil un sha,
Hot gevoynt a mol a meydl
Mitn nomen Tra-la-la.

Fule emers likht in oygn,
Nor di lipn ire royt,
Vi di vilde royte royzn
Mit di shtekhlkes baym ployt.

Vu a lid fun feyglfelker,
Vu a zemer fun a vint,
Tra-la-la klaybt oyf di sheynkayt
Fun dem nign vos derint.

Geyen bokherim mit meydlekh
Dort shpatsirn oyfn trakt,
Klapn tsu di yunge hertser
Tsu dem umetikn takt.

Plutsling trogt zikh durkn a nign
Un a zingen ot aza:
Nit fun vint un nit fun feygl
Nor fun meydl Tra-la-la.

Un der nign nemt arumet
Mit zayn sheynkayt kind-un-keyt,
Az der yishev vi durkh kishef
Un di sheynkayt vi tsegeyt.

Vayt fun trakt un vayt fun shtetl,
Vayt fun alem, shtil un sha,
Trogt zikh alts nokh yener nign
Funem meydl Tra-la-la.

אַ באַלאַדע פֿון אַ ניגון

אױף אַ ײִשובֿ װײַט פֿון דאַנען,
אין אַ שטעטל, שטיל און שאַ,
האָט געװױנט אַ מאָל אַ מײדל
מיטן נאָמען טראַ־לאַ־לאַ.

פֿולע עמערס ליכט אין אױגן,
נאָר די ליפּן אירע רױט,
װי די װילדע רױטע רױזן
מיט די שטעכלקעס בײַם פּלױט.

װוּ אַ ליד פֿון פֿײגלפֿעלקער,
װוּ אַ זמר פֿון אַ װינט,
טראַ־לאַ־לאַ קלײַבט אױף די שײנקײט
פֿון דעם ניגון װאָס דערינט.

גײען בחורים מיט מײדלעך
דאָרט שפּאַצירן אױפֿן טראַקט,
קלאַפּן צו די יונגע הערצער
צו דעם אומעטיקן טאַקט.

פּלוצלינג טראָגט זיך דורך אַ ניגון
און אַ זינגען אָט אַזאַ:
ניט פֿון װינט און ניט פֿון פֿײגל
נאָר פֿון מײדל טראַ־לאַ־לאַ.

און דער ניגון נעמט אַרומעט
מיט זײַן שײנקײט קינד־און־קײט,
אַז דער ײִשובֿ װי דורך כּישוף
און די שײנקײט װי צעגײט.

װײַט פֿון טראַקט און װײַט פֿון שטעטל,
װײַט פֿון אַלעם, שטיל און שאַ,
טראָגט זיך אַלץ נאָך יענער ניגון
פֿונעם מײדל טראַ־לאַ־לאַ.

A Ballad of a Tune

In a village, far from here,
In a still, quiet town,
There once lived a girl
Named “Tra-la-la”.

Full buckets of light were in her eyes,
Only her lips were red
Like the wild red roses
With thorns by the fence.

Any song of birds,
Any tune of a wind:
Tra-la-la gathers the beauty
Of its evocative melody.

Boys and girls go walking together,
Strolling along the highway,
Their young hearts ticking
To the lonesome beat.

Suddenly a melody comes through
And a singing just like this:
Not of wind and not of birds,
But of the girl Tra-la-la.

And the melody embraces 
Kith and kin with its beauty
Such that the village, as if by magic
And beauty, is transformed.

Far from the highway, and far from the town,
Far from everything, still and quiet,
That melody still wafts,
Of the girl Tra-la-la.